• Facebook Basic Black
  • Instagram - Black Circle
  • Black YouTube Icon
  • Black SoundCloud Icon

The TRUTH :  ความจริง

You want to hear the truth? I'm getting tired of this thing that’s been happening to me my whole life and it’s kind of surpassed the boiling point. Every time I open my mouth to speak the language that was actually the first one I ever learned, Thai, I am automatically questioned - who? What? Why? How? Why do you speak like you're a Thai person? Oh your mum's part Thai, half Thai, Luk Kreung, - literal translation, half child - but your're not Thai, look at you! 

อยากได้ยินความจริงตรงจากปากเรามั้ย ฉันเริ่มเบื่อสิ่งที่ฉันได้เจอทั้งชีวิตของฉันและฉันเริ่มรู้สึกเหมือนไม่ไวแล้ว ทุกครั้งที่เราเปิดปากและพูดภาษาที่เป็นอันแรกที่ได้เรียนรู้ ทุกคนถามฉันทำไม มันเป็นไปได้ยังไง ใคร อะไร ทำไม อย่างไร ทำไมคุณพูดเหมือนคนไทย? แต่แม่เธอเป็นลูกครึ่งเช่นนั้นเธอไม่เป็นคนไทย มองตัวเอง ดูสิ แกเป็นฝรั่ง

So what does it take to be Thai then? This is a question that has plagued me because I’ve always known despite the fact that I've got Thai blood running through my veins, I was born here, raised here, the first language I learned was Thai, I speak read and write Thai, I have a Thai passport, ID Card, drivers license, a Thai home, but because of the way I look I will never be accepted right? Seems so... I learned aged 4. It was a hard and cold lesson to learn. The first school I went to was a Thai kindergarden and the kids used to bully me because I looked different even though I spoke the same language as them. The teacher would hit me and taunt me because she hated me for being there. So I ended up saying bye to that school and attending the international school, a real sore point for me because back then I just couldn’t quite understand why they didn’t like me.

 

ตกลงถ้าจะเป็นไทยฉันต้องทำอะไร นี้เป็นคำถามที่ทำให้ฉันสับสนทั้งชีวิตและเศร้าเพราะว่าฉันรู้เสมอว่าแม้จะมีเลือดไทยในเส้นเลือดของฉัน แม้จะเกิดที่นี่ แม้จะเติบโตขึ้นมาที่นี่ ภาษาแรกที่เราพูดคือไทย ฉันสามารถอ่านและเขียนภาษาไทยได้มีหนังสือเดินทางไทยมีบัตรประชาชนไทย มีทะเบียนบ้าน แต่เพราะสีผิวของฉันเหมือนคนฝรั่งจะไม่มีใครยอมรับว่าฉันเป็นคนไทย ตอนฉันอายุ 4 ปีแคทเรียนรู้สิ่งที่ยากที่สุดเพราะโรงเรียนแรกของแคทเป็นอนุบาลไทย และเด็กที่นั่นเคยพาลเกเรเราเพราะเราไม่ได้มีลักษณะเหมือนพวกเขาแม้ว่าฉันพูดภาษาของพวกเขา ครูจะตีฉันและยั่วยุให้ฉันเพราะเขาเกลียดฉันดังนั้นถึงเราออกจากโรงเรียนนั้นแม้ว่าฉันไม่เข้าใจทำไมพวกเขาเกลียดฉัน

I've accepted that because of my physical features and the percentage of my blood that has been divided (25% - maybe if it had been 50% I would have had more luck? But my mum has always been treated like an outcast too so perhaps not) I will never be accepted as Thai or even a part Thai even though it hurt me so much for a long time because it felt like I had to give up being a part of who who I am and that I wasn't allowed by birth right and now I (almost) don't care anymore. 

 

ฉันเข้าใจเนื่องจากลักษณะของฉันและร้อยละของเลือดของฉันและวิธีการที่เลือดของฉันโดนแบ่งออก ฉันแค25%ไทย แต่ถ้าแคท 50% มันจะแตกต่างกันหรือเปล่าฉันจะมีโชคมากขึ้นหรือเปล่า ทุกคนไม่เคยถือว่าแม่ของฉันเป็นไทย มันเจ็บ แต่ฉันเข้าใจ

But there's some anger that's building up inside me everyday when I'm questioned why I speak Thai like a Thai person. It’s something that can no longer be ignored and I need to give voice to this. Forget my genetic makeup, because no matter how many times I tell you my mother is Thai, I know you won't accept it. But please realise, in the very least, that someone who is habituated in a country and born there whose lived there their entire life will be able to speak the language like a local. 

แต่มีความโกรธเล็ก ๆ น้อย ๆ สร้างขึ้นในใจฉันทุกวันเมื่อทุกคนถามฉันว่าทำไมฉันพูดไทยเหมือนคนไทย ฉันไม่สามารถละเลยได้อีกต่อไปและฉันต้องพูดเกี่ยวกับเรื่องนี้ ลืมพันธุกรรมของฉันเพราะมันไม่สำคัญกี่ครั้งฉันบอกว่าแม่ของฉันมีเลือดไทยฉันรู้ว่าเธอจะไม่ยอมรับ แต่โปรดตระหนักอย่างน้อยที่สุดว่าคนที่เกิดและเติบโตในประเทศใด ๆ และอาศัยอยู่ที่นั่นทั้งชีวิตจะสามารถพูดภาษาของประเทศนั้นเหมือนคนของประเทศนั้น

Why do you have to be so shocked every time I open my mouth ! Why do you look at me like it's an attack on you? Why is it such a revelation?! Why am I either made to feel like I'm a God, a super smart farang, or an excuse to pull out the nationalist card to declare all the reasons why "she could never be Thai", as if my mere existence is attacking the very essence of "Thainess" - I can assure you I really mean no harm all I want more than anything in the world is to get along and for people to just talk to me like I'm anybody else and just accept me. Like I'm A human being. Do I keep going, keep stopping to explain every time I open my mouth to speak my language ? Well I've been doing that, constantly explaining and re-explaining the reason I am what I am for 26 years and I admit sometimes I just want to give up. Nothing has changed. People still don't believe it and it really, really baffles me.

 

ทำไมต้องมองฉันเหมือนตกใจขนาดนั่นทุกครั้งที่ฉันเปิดปาก ทำไมคุณมองมาที่ฉันเหมือนฉันผจญ ทำไมมันเป็นปาฏิหาริย์? ทำไมคุณมองมาที่ฉันเหมือนฉันเป็นพระเจ้า ฝรั่งฉลาด หรือคุณคิดว่าเหตุผลทั้งหมดว่าทำไมเขาไม่ได้เป็นคนไทย เหมือนกับการดำรงอยู่ของฉันท้าทายสาระสำคัญของความเป็นไทย ฉันหวังว่าคุณรู้ว่าฉันไม่ต้องการที่จะทำร้ายคุณฉันแค่อยากให้คุณพูดคุยกับฉันเหมือนคนอื่น ๆ ยอมรับฉันเหมือนคนอื่นฉันก็เป็นมนุษย์นะค่ะ ฉันควรทำอย่างไร ฉันควรให้หยุดที่จะอธิบายทุกครั้งที่ฉันพูด ฉันได้ทำสำหรับ 26 ปีแล้วและบางทีฉันอยากยกเลิก ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง คนยังไม่เชื่อฉัน

And when I speak Thai in front of my farang friends they look at me like I'm showing off. They ask “why are you trying to be Thai?” I’m not trying to be anything. One of them the other week said: "oh stop showing off". Like I'm pretending. Like it's not true. You think I'm lying? So you want me to just bow away a part of my heritage passed down to me from my grandmother to accommodate your small mindedness? You want to put that label on me, oh that “white girl trying to be Thai”? Did you forget that globalization happened ? Do You want to continue making me feel bad about where I came from? Would you like an apology from me, for your absolute ignorance? Please, have some more cultural sensitivity. And it's not like you would even accept me as full English anyway you absolute waste of space, you were the one quick to tell me all the reasons why I could never be English! I can never win! And then they call me an expat, in my own home. I spent eight years in my other home but that doesn’t make me an expat. Please, have the decency to not treat me like I'm a guest in the country I was born and raised in, the country my grandmother and mother come from, the language of my mother’s tongue!

และตอนฉันพูดภาษาไทยหน้าฝรั่ง พวกเขาคิดว่าฉันอวด อะไรวะ เขาถามทำไมคุณพยายามเป็นคน

ไทย ฉันไม่ได้พยายามที่จะเป็นอะไร เหมือนฉันแกล้งทำเป็น เหมือนฉันโกหก คุณคิดว่าฉันโกหกเหรอ ดังนั้นคุณจึงต้องการให้ฉันลืมว่าฉันเป็นใครเหรอ ให้ลืมเลือดยายของฉันเหรอ อยากบอกว่าฉันฝรั่งที่อยากเป็นคน

คุณลืมการทำให้เป็นรูปโลกหรือเปล่าอิโง่ คุณต้องการให้ฉันกราบ เท้าของคุณหรือไง แกบอกว่าฉันเป็นชาวต่างชาติเหมือนแก ไม่มีทาง ไม่ต้องมาพูดกับกูเลย นี่คือบ้านของฉันเราไม่ได้เป็นแขกรับเชิญ

 I hate nationalities, they just divide us and my nationalities have divided me up and cut me up raw and I admit sometimes it still just hurts so much, being made to feel like I'm an imposter in my own home, like I'm robbing people when I'm the person that would be least likely to, I love every single human being so much and I always try and lift people. I'm always accepting. When will it ever be returned ? Sick of constantly explaining. Sick of the constant questions. The next person who asks me about my heritage is going to be in for a real show, fireworks and waterworks. I wish I could be proud of my roots but looks likes neither of them will ever be proud of me. Where am I meant to fit in in a world that judges everyone by the colour of their skin instead of the colour of their soul.

ฉันเกลียดเชื้อชาติ มันตัดฉันขึ้นหลายครั้ง มันเจ็บโว้ย ทุกครั้งที่เธอถามฉัน ฉันเบื่อแล้ว เบื่อจริงๆ มันทำให้ฉันป่วย ทำไมโลกนี้เพียงคิดเกี่ยวกับสีผิวเท่านั้น ไม่ได้สีของจิตวิญญาณ